Co to zespół górnego otworu klatki piersiowej? Sprawdź na czym polega
Czym jest zespół górnego otworu klatki piersiowej (TOS)
Zespół górnego otworu klatki piersiowej (ang. Thoracic Outlet Syndrome, TOS) to zespół objawów neurologicznych i/lub naczyniowych spowodowanych uciskiem struktur nerwowo-naczyniowych (splotu ramiennego, tętnicy podobojczykowej lub żyły podobojczykowej) w obrębie tzw. górnego otworu klatki piersiowej. Obszar ten znajduje się pomiędzy obojczykiem, pierwszym żebrem i mięśniami pochyłymi.
Przyczyny i czynniki ryzyka
TOS może rozwijać się na tle wielu czynników – zarówno anatomicznych, jak i związanych ze stylem życia. Do najczęstszych należą:
- Nieprawidłowa postawa (wysunięta głowa, opadające barki),
- urazy w obrębie szyi i barku (np. złamania obojczyka),
- wady kostne, np. dodatkowe żebro szyjne,
- przerost mięśni pochyłych lub piersiowego mniejszego,
- powtarzalne przeciążenia, dźwiganie, sporty siłowe,
- blizny i zrosty po zabiegach w obrębie szyi i barku.
Objawy TOS
Charakter i nasilenie objawów zależą od tego, które struktury ulegają uciskowi – nerwy, tętnice czy żyły. Typowe dolegliwości to:
- drętwienie, mrowienie i osłabienie kończyny górnej (szczególnie w palcach i dłoni)
- ból promieniujący do barku, szyi i ramienia
- uczucie ciężkości kończyny, zwłaszcza po uniesieniu ramienia
- zimne palce, zmiany koloru skóry (sinica, bladość)
- obrzęki w obrębie ręki i przedramienia.
- Uwaga: Jeśli ból i obrzęk w obrębie kończyny górnej nie ustępują po kilku dniach, pojawia się trudność w funkcjonowaniu – to znak, że czas na specjalistę.
Diagnostyka i Leczenie – co naprawdę działa
Diagnostyka TOS opiera się na szczegółowym wywiadzie, badaniu fizykalnym oraz testach prowokacyjnych (np. test Adsona, test Roosa, test Wrighta). W celu potwierdzenia diagnozy stosuje się również badania obrazowe (RTG, rezonans magnetyczny, USG Doppler, tomografia komputerowa) oraz badania neurofizjologiczne (EMG, ENG).
W przypadku leczenia, jest ono zwykle zachowawcze i obejmuje:
- korekcję postawy i pracę nad ergonomią,
- ćwiczenia rozciągające i wzmacniające,
- neuromobilizacje poprawiające ślizg nerwów,
- terapię manualną redukującą napięcie w obrębie szyi i obręczy barkowej.
W trudniejszych przypadkach, gdy dolegliwości nie ustępują mimo fizjoterapii, konieczna może być interwencja chirurgiczna (np. usunięcie żebra szyjnego lub dekompresja struktur).
Jak fizjoterapeuta może Ci pómoc?
W Fizjokraków pracujemy nad tym, by przywrócić prawidłowe warunki pracy nerwów i naczyń oraz zmniejszyć objawy TOS. Dlatego oferujemy kompleksową opiekę dopasowaną do Twojej sytuacji:
Oto, jak możemy Ci pomóc:
–
redukcja ucisku, poprawa stabilizacji, wzmocnienie mięsni wspierających postawę
–
czyli nowoczesne podejście do treningu funkcjonalnego, który wspiera regenerację i zapobiega nawrotom.
Podsumowanie
Rokowanie w przypadku TOS zależy od przyczyny, stopnia zaawansowania oraz skuteczności leczenia. W wielu przypadkach odpowiednia terapia fizjoterapeutyczna przynosi znaczną poprawę i pozwala na powrót do pełnej aktywności.
Bibliografia
- Peet RM, Henriksen JD, Anderson TP, Martin GM. Thoracic-outlet syndrome: evaluation of a therapeutic exercise program. Proc Staff Meet Mayo Clin. 1956.
- Wilbourn AJ. Thoracic outlet syndrome is overdiagnosed. Arch Neurol. 1990.
- Urschel HC, Razzuk MA. Neurovascular compression in the thoracic outlet: changing management over 50 years. Ann Surg. 1998.
- Gillard J, Perez-Cousin M, Hachulla E, Remy J, Vinckier L, Cotten A. TOS: MR imaging findings. Radiographics. 2001.
- Sanders RJ, Hammond SL, Rao NM. Diagnosis of thoracic outlet syndrome. J Vasc Surg. 2007.
Więcej Artykułów
Dowiedz Się Więcej o Sobie







