Zwyrodnienie kręgosłupa szyjnego – jak rozpoznać i leczyć?
Skąd bierze się zwyrodnienie kręgosłupa szyjnego?
Zwyrodnienie kręgosłupa szyjnego (spondyloza szyjna) to przewlekły proces degeneracyjny obejmujący krążki międzykręgowe, stawy międzywyrostkowe i więzadła. Najczęściej dotyczy osób po 40. roku życia, choć pierwsze zmiany mogą pojawić się wcześniej, zwłaszcza u osób pracujących w pozycji wymuszonej. Proces zwyrodnieniowy może prowadzić do ucisku struktur nerwowych, powodując objawy bólowe i neurologiczne.
Zmiany zwyrodnieniowe obejmują:
- odwodnienie i spłaszczenie krążków międzykręgowych
- zmniejszenie wysokości przestrzeni międzykręgowej
- powstawanie osteofitów (wyrośli kostnych)
- pogrubienie więzadeł i zwężenie kanału kręgowego.
Do rozwoju zmian zwyrodnieniowych prowadzą m.in.:
- przewlekłe przeciążenia (np. długotrwała praca siedząca, statyczna pozycja głowy)
- urazy szyi (np. „smagnięcie biczem”)
- zaburzenia postawy
- predyspozycje genetyczne
- brak aktywności fizycznej
Objawy, które powinny zwrócić Twoją uwagę
Spondyloza szyjna może przebiegać różnie – od łagodnych dolegliwości po nasilone objawy neurologiczne. Najczęściej pojawiają się:
- ból karku, nasilający się przy ruchach głową
- sztywność poranna
- bóle głowy (potyliczne)
- drętwienie kończyn górnych, parestezje
- zawroty głowy i szumy uszne (tzw. zespół Barre’a-Lieou)
- w cięższych przypadkach: mielopatia szyjna (zaburzenia czucia, chodu)
Rozróżniamy 3 stopnie zaawansowania:
- Zmiany bezobjawowe (widoczne w badaniach obrazowych).
- Umiarkowane objawy bólowe.
- Zaawansowana spondyloza z objawami neurologicznymi.
Jak przebiega diagnostyka?
Aby potwierdzić zwyrodnienie szyjne, wykonuje się:
- RTG – ocena krzywizny, osteofitów i przestrzeni międzykręgowych,
- MRI – dokładne obrazowanie krążków, nerwów i rdzenia,
- EMG – badanie przewodnictwa nerwowego,
- testy kliniczne wykonywane przez fizjoterapeutę (np. test Spurlinga).
- Uwaga: Jeśli bóle nie ustępują po kilku dniach, pojawia się trudność w funkcjonowaniu – to znak, że czas na specjalistę.
Rehabilitacja i metody leczenia
Leczenie zachowawcze to pierwszy etap terapii:
- farmakoterapia: NLPZ, leki neurotropowe,
- fizykoterapia: pole magnetyczne, prądy TENS, ultradźwięki,
- kinezyterapia: ćwiczenia wzmacniające mięśnie szyi i obręczy barkowej, trakcje, korekcja postawy,
- masaże tkanek głębokich, terapia punktów spustowych.
W cięższych przypadkach, gdy pojawiają się objawy neurologiczne i brak poprawy, lekarz może rozważyć zabieg operacyjny. Wskazania do takiego leczenia są następujące:
- nasilona mielopatia,
- brak poprawy po leczeniu zachowawczym,
- progresja objawów neurologicznych.
Rokowanie zależy od stopnia uszkodzenia oraz wdrożonego leczenia. Większość pacjentów dobrze reaguje na rehabilitację. Mielopatia szyjna pogarsza rokowanie i może wiązać się z trwałym deficytem neurologicznym, nawet po operacji.
Jak fizjoterapeuta może Ci pómoc?
W Fizjokraków skupiamy się na przywróceniu prawidłowej ruchomości odcinka szyjnego, zmniejszeniu bólu i poprawie funkcji nerwów. Dlatego oferujemy kompleksową opiekę dopasowaną do Twojej sytuacji:
Oto, jak możemy Ci pomóc:
–
czyli nowoczesne podejście do treningu funkcjonalnego, który wspiera regenerację i zapobiega nawrotom
Podsumowanie
Zwyrodnienie kręgosłupa szyjnego to choroba, która rozwija się stopniowo, często latami. Nie zawsze daje objawy od razu, ale z czasem może znacząco ograniczyć codzienne funkcjonowanie. Wczesna diagnostyka i odpowiednia fizjoterapia pozwalają kontrolować objawy i spowalniać postęp zmian, a w wielu przypadkach – przywracają komfort życia.
Bibliografia
- Binder AI. Cervical spondylosis and neck pain. BMJ, 2007.
- van der Windt DA. Physical treatments for neck pain. Ann Intern Med, 2000.
- Dziak A. Rehabilitacja medyczna. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2010.
- Travell JG, Simons DG. Myofascial Pain and Dysfunction, 1999.
- Kisner C, Colby LA. Therapeutic Exercise, 2014.
Więcej Artykułów
Dowiedz Się Więcej o Sobie







